Prolog

Od przyjazdu do NY wiele się zmieniło i wiele się wydarzyło. Ogrom błędów się popełniło i serc złamało. Niegdyś cztery przyjaciółki, które kochały się bezgranicznie i nic przed sobą nie ukrywały, teraz najwięksi wrogowie. Czas to zmienić.Oto opowieść o czterech różnych dziewczynach, najlepszych przyjaciółkach, które z biegiem czasu zmienia tak wielkie miasto jak New York. 

z pkt. widzenia Molly:

-Dlaczego ty nigdy nie słuchasz, Emma?!- krzyczałam do dawnej przyjaciółki.

-A dlaczego miałabym słuchać właśnie ciebie?!- w sumie nie wiedziałam co na to odpowiedzieć.

-Jesteś podła, że myślisz, że zrobiłam, to celowo i, że to moja wina. Ja nie chciałam!

-Mam gdzieś to co ty chciałaś, a czego nie chciałaś, sorry trochę się spieszę na samolot do domu.- zabrała ostatnią torbę i wyszła z Campusu. Usiadłam na jej łóżku i schowałam twarz w dłoniach. 

-Zapomniałam telefonu.- usłyszałam głos Emmy. 

Wstałam.

-Porozmawiajmy, Em, proszę!- próbowałam się z nią porozumieć.

-Nie mamy o czym, Molly.

-To naprawdę nie moja wina, przyrzekam.- stanęła i odwróciła się do mnie.

Podeszła bardzo blisko, dotykała swoim nosem, mojego.

-Nienawidzę cię.- szepnęła i wybiegła.

Straciłam ją, wpierw Lisse, a teraz ją.

Może to rzeczywiście, moja wina?

Wróciłam do pokoju, rzuciłam się na łóżko i ryczałam w poduszkę.

z pkt. widzenia Cassandry:

Wracał z Kendallem ze spaceru kiedy zauważyłam Emmę wybiegającą z Campusu.

Podbiegłam do niej.

-Ej, Em, czekaj!- krzyknęłam za nią.

Odwróciła się.

-Co?

-Gdybym właśnie nie wracał, nawet byśmy się nie pożegnały.- powiedziałam smutno.

-Może tak było by lepiej.- szepnęła.

-Co ty plecież, Emma?! 

-Nie chcę widzieć jak tobie poszczęściło się w miłości, a ja odjeżdżam z niczym.- nie wytrzymam.

-Poszczęściło?! Może gdybyś patrzyła nie tylko przed siebie, ale i na około to może zobaczyłabyś jak Ori' emu na tobie zależy, jesteś pieprzoną egoistką, nie wyszło z Loganem, to nie zamykaj się tylko na niego!- odwróciłam się i podeszłam, wielkimi krokami, do Kendalla.

Złapałam go za rękę.

-Idziemy!- powiedziałam ostro.

z pkt. widzenia Emmy:

Nie mogłam uwierzyć w słowa Cassandry. 

W samolocie zaczęłam odreagowywać i popłakałam się.

W sumie cieszyłam się, że przyjechałam do NY, przynajmniej dojrzałam jakie są na prawdę moje "przyjaciółki". 

Wrócę do domu i do normalnego życia bez żadnych ekscesów.

z pkt. widzenia Wasylissy:

Tydzień w domu minął mi jak cały rok.

Samotne wakacje są do bani, tęsknie za NY, ale wole męczyć się tu w Anglii, niż siedzieć z tymi egoistkami.

Nienawidzę ich.

Po wakacjach idę na uczelnie w Oksford, znajdę sobie inne przyjaciółki.

-Lissa, zejdź na dół, śniadanie gotowe!- krzyczała mama z dołu.

Będzie dobrze, musi być..

*********************************************************************************

To prolog już mamy, rozdział 1 będzie niedługo..

Mam nadzieję, że wam się podobało, błagam KOMENTUJCIE!